Wat mis je het allermeest als je huis en haard achter moet laten, al dan niet gedwongen? Waar en wanneer ben je thuis? Wie en wat ben je, als er geen thuis meer is?
Dit concert van ās-Hertogenboschā Vocaal Ensemble ging over ontheemd zijn en ook over lichtpuntjes en veerkracht in lastige tijden. Het koor zong over verlangen naar een veilige haven, letterlijk en figuurlijk, en over de rol van herinneringen, dromen en fantasieĆ«n als overlevingsstrategie. Het concert werd afgewisseld door bijpassende indrukwekkende verhalen en gedichten verteld door Peter van Aar en Maria Claessen.
Kern van het concert was āTonight a stolen momentā (2011) van de Amerikaanse componist Jenni Brandon. Dit indringende werk, vol energie, vertelt de ervaring van mensen op de vlucht. Het gaat over troost vinden bij een stralende sterrenhemel, over het koesteren van dierbare herinneringen en ook: hoe je nieuwe herinneringen maakt, in een nieuwe setting, een nieuwe wereld. Het stuk beweegt van stille intimiteit naar bruisende kracht en weer terug. Instrumentalisten (piano, strijkers, slagwerk) zetten de vocale melodieĆ«n kracht bij.
Over hoop. Hoop en verlangen zijn van alle tijden, ook in de muziek. In dit concert vloeiden bijzondere 21e-eeuwse koorstukken moeiteloos samen met aansprekende, klassiek-romantische stukken uit de 19e eeuw. Wolken, zwevende gedachten en dromen als ādrugā of ontsnapping. Beethoven wist in het klotsende water van āMeeresstille und glückliche Fahrtā als geen ander uiting te geven aan innerlijke en uiterlijke stormen ĆØn rust. Rheinberger voegt daar de helende kracht van de natuur aan toe in āDie Nachtā. Zo ook de sterren in āSure on this shining nightā (2005) van Morten Lauridsen.
De titel-song āHope is the thing with feathersā (2019) is van Sarah Quartel, compositie op een gedicht van Emily Dickinson (1830-1886). āWarm, op de beweging van vleugelsā, zegt de partituur. Dat zou bijna ook bij de partituur van het sfeervolle werk āA farewellā van Elaine Hagenberg (2018) hebben kunnen staan. āA farewellā is intense āclose harmonyā over goed afscheid nemen en opnieuw beginnen. The spiritual āThe road homeā (2002) van Stephen Paulus beweegt vederlicht op vleugels van muziek en emotie.
De kersverse compositie (premiĆØre) van Arjan van Baest āIch bin der Welt abhanden gekommenā geeft ruim baan aan beleving van muziek en zang als oplossing voor ontberingen en ongemakken in het persoonlijke leven.
Het programmaboekje vind je hier.